Dla YingTing Wu tatuaż to przede wszystkim powrót — przyjęcie tego, co ją zakotwicza, dostrojenie się do medytacyjnego rytmu tworzenia. Wcześnie zajmowała się tradycyjną sztuką chińskiego malarstwa, którą ostatecznie odłożyła na rzecz magisterium z Poznania i Komunikacji oraz kariery w PR i marketingu. Ale ciągle echem wracała tęsknota za czymś bardziej namacalnym i intymnym. Odrzucając ostrożność, odwróciła swoje życie i zaczęła praktyki w słynnym studiu tatuażu Dropout w Kopenhadze. Ryzyko się opłaciło. Jej techniczna biegłość ujawniła się błyskawicznie. Stało się jasne, że to nie nowy początek, a raczej powrót do domu — rozkwit jej oryginalnego języka. Wkrótce zaczęła krystalizować własny głos — opanowany i jasny, z rodzajem szepczącej precyzji. Dziś jest pełnoprawną mistrzynią swojego stylu. Wystarczy jedno spojrzenie na jej prace, by zrozumieć: jej tatuaże wydają się ultra delikatne, a jednocześnie hiper-świadome. Może wystarczy powiedzieć tylko to o pracach YingTing: jej botaniczne i naturalne kompozycje nie są tatuowane — wydają się raczej wyhodowane na skórze.